Nieodłącznym elementem pracy Zespołów Interwencyjnych jest ciągłe monitorowanie sytuacji, wdrażanie działań prewencyjnych oraz profesjonalne rozwiązywanie sytuacji konfliktowych, przy czym nadrzędnym celem jest zapewnienie bezpieczeństwa publicznego. Działania te obejmują nie tylko wyjazdy w teren, ale także wsparcie doradcze i metodyczne w dążeniu do funkcjonalnej równowagi między ludźmi a dużymi drapieżnikami. Profilaktyka jest kluczowym narzędziem zapobiegania konfliktom. Ważne jest stosowanie prostych i skutecznych środków sprzyjających bezpieczniejszemu współistnieniu, systematyczne usuwanie źródeł pożywienia przyciągających zwierzęta na tereny zamieszkałe przez ludzi oraz kształtowanie właściwych nawyków podczas przebywania na łonie natury. W ten sposób możliwe jest znaczne ograniczenie ryzyka konfliktu oraz promowanie bezpiecznych i odpowiedzialnych zachowań.

Jeśli niedźwiedź brunatny wielokrotnie pojawia się w pobliżu terenów zamieszkałych przez ludzi, członkowie ZTMH [Zespołu Interwencyjnego ds. Niedźwiedzia Brunatnego] zapewnią na miejscu:

• wizję lokalną mającą na celu ocenę bieżącej sytuacji i wykrycie jakichkolwiek śladów pobytu niedźwiedzia;
• zebranie istotnych informacji na temat obecności niedźwiedzia od osoby, która ją zgłosiła, a także od sąsiadów, władz lokalnych i członków miejscowego koła łowieckiego;
• zabezpieczenie nagrań wideo z kamer, fotopułapek i tym podobnych urządzeń.
• aktywny monitoring terenu oraz jego okolic, koncentrując się na ustaleniu przyczyn obecności niedźwiedzia.
• patrolowanie i sprawdzenie terenu, skupiając się na zidentyfikowaniu pojedynczego drapieżnika(całej ich grupy);
• intensywną komunikację z przedstawicielami samorządu (a potencjalnie także innych instytucji i organów państwowych) oraz właścicielami nieruchomości, których dotyczą podejmowane działania i proponowane środki;
• zbieranie i analizę wszelkich danych dotyczących przemieszczania się, lokalizacji, czasu aktywności, wyrządzonych szkód oraz zachowania danego osobnika, dążąc do poznania jego zwyczajów i wskazania miejsc, w których – w razie potrzeby – można podjąć skuteczne działania.
• patrolowanie terenu mające na celu ochronę mienia i zapewnienie bezpieczeństwa mieszkańcom, zastosowanie wobec danego osobnika terapii awersyjnej oraz ocena stopnia jego synantropizacji.
• stosowanie środków zapobiegawczych, ustalonych na podstawie zidentyfikowanego czynnika wabiącego.

W przypadku braku pozytywnej reakcji poszczególnych osobników niedźwiedzi brunatnych na terapię awersyjną, w uzasadnionych sytuacjach stosuje się ich usunięcie z populacji.